O ile pierwszy dzień wiosny kalendarzowej ustalony jest umownie na 21 marca, o tyle wiosna astronomiczna rozpoczyna się w chwili gdy słońce przekracza równik. Ma to miejsce zazwyczaj 20 lub 21 marca.

Astronomiczna wiosna kończy się letnim przesileniem (najdłuższym dniem roku) 20/21 czerwca. Ostatni dzień wiosny kalendarzowej to 21 czerwca.

Tradycje, obrzędy, zwyczaje
 
Pierwszy dzień wiosny związany jest z końcem zimy i przebudzaniem się przyrody do życia, miał on przez wieki ogromny wpływ na ludzi. Jeszcze z czasów pogańskich pochodzi święto wiosny o nazwie "Jare" - bogate w obrzędy powitania wiosny. Niektóre z tych obrzędów, np. topienie Marzanny znane i praktykowane są do dzisiaj. Topienie marzanny w pierwszy dzień wiosny pojawiło się w Polsce w 2. połowie XX wieku.Dziś Marzannę zazwyczaj jedynie topimy, zaś dawniej obchodzono się z nią znacznie bardziej surowo. Po obejściu domów z kukłą, wychodzono za wieś i przy rzece, stawie czy potoku, podpalano ją i następnie wrzucano do wody. Już Jan Długosz pisał o takim zwyczaju, określając go mianem starodawnego. Dawniej Marzannę, zwaną także śmierteczką, topiono w czwartą niedzielę postu. Dopiero w 2. połowie XX wieku zwyczaj ten zaczęto celebrować pierwszego dnia wiosny.

Z najnowszych zwyczajów związanych z przywitaniem pierwszego dnia wiosny należy wymienić  wagary, które z reguły w ten jeden dzień w roku są tolerowane przez nauczycieli i opiekunów. Albo właśnie tego dnia w szkołach organizowane są luźne zajęcia lub wycieczki w plener.